Pierwszym krokiem jest dobrze zaplanowane pobieranie prób gleby. Lokalizacja punktów lub stref poboru musi pozwalać powiązać wynik laboratoryjny z konkretną częścią pola. Dzięki temu analiza pokazuje nie tylko średnią zasobność, ale również jej zróżnicowanie.
Drugi krok to interpretacja wyniku. Warto uwzględnić roślinę, oczekiwany plon, odczyn gleby, historię nawożenia oraz praktyczne ograniczenia technologiczne. Dopiero na tej podstawie można przejść od mapy zasobności do mapy zalecanego dawkowania.
Trzeci krok to przygotowanie pliku w formacie obsługiwanym przez terminal maszyny rolniczej, sprawdzenie parametrów zadania i wgranie mapy. Po zakończeniu pracy warto pobrać dane powykonawcze i porównać dawkę zrealizowaną z planowaną.
Właśnie w takim procesie przydaje się Agmeo jako miejsce porządkowania danych gospodarstwa. Zakres możliwej wymiany zależy jednak od sprzętu, formatu plików, licencji i konfiguracji.
Pole i Dane